آیا تغذیه به بیماری آرتریت کمک می کند؟
نوشته شده توسط Paris Kazemian
آرتریت نوعی بیماری است که مفاصل بدن را تحت تاثیر قرار می دهد. بیش از 100 نوع آرتریت وجود دارد که بیش از 350 میلیون نفر در سراسر جهان به آن مبتلا هستند. آرتریت می تواند افراد را در هر سن، قومیت و جنس تحت تاثیر قرار دهد. این بیماری به تنهایی یکی ازعلل اصلی ناتوانی در کشورهای توسعه یافته است.
اگرچه این بیماری مربوط به سن و سال نیست، اما برخی از انواع آرتریت، افراد مسن را بیشتر از افراد جوان تر تحت تاثیر قرار می دهد. همچنین زنان بیشتر از مردان به آرتریت مبتلا می شوند.
آرتریت چیست؟
آرتریت به معنای التهاب مفصل است. بیش از صد بیماری مختلف به عنوان آرتریت شناخته می شوند که تقریبا همه آنها با التهاب مفصل همراه هستند. استئوآرتریت (آرتروز یا ساییدگی مفصل) شایع ترین نوع آرتریت است که باعث التهاب مفصل می شود.
مفصل جایی است که دو استخوان در کنار هم قرار گرفته و در کنارهم حرکت میکنند. دو استخوان یاد شده به توسط رباط هایی به هم متصل میشوند. رباط ها بافت های طنابی یا نواری شکل محکمی هستند که از دو طرف به دو استخوان تشکیل دهنده مفصل متصل شده و آنها را در کنار یکدیگر نگه میدارند. برروی قسمتی از استخوان ها که بر روی هم حرکت میکنند لایه بافتی صاف و لغزنده ای به نام غضروف قرار گرفته که موجب میشود استخوان ها به راحتی و بدون اصطکاک بر روی هم حرکت کنند. دو سر استخوانی که مفصل را درست میکنند در داخل یک کیسه بافتی به نام کپسول مفصلی قرار گرفته است. داخل این کیسه را فضای مفصلی میگویند.
فضای مفصلی حاوی مایع مفصلی یا مایع سینوویال است. مایع مفصلی لزج است و موجب لیز شدن بیشتر سطوح غضروف مفصلی میشود. مایع مفصلی توسط لایه سینوویال،که سطح داخلی کپسول مفصلی را پوشانیده است ترشح میشود. درانواع مختلف آرتریت غضروف مفصل دچار آسیب میشود.
آرتریت در استرالیا
چهار میلیون استرالیایی (یک نفر از هر 7 نفر) در حال حاضر مبتلا به آرتریت هستند و این تعداد تا سال 2030 به 5.4 میلیون نفر خواهد رسید. آرتریت باعث درد و ناتوانی می شود و کیفیت زندگی افراد را بطور جدی کاهش می دهد. در استرالیا در سال 2015، حدود 54000 نفر در سنین 45-64 سال به دلیل آرتروز شدید نتوانستند کار کنند و ازکار افتاده شدند . درعین حال متوسط درآمد این افراد در زمانی که کار میکردند حدود یک چهارم درآمد کارگران تمام وقت بود که آرتریت نداشتند.
دلیل اصلی آرتریت چیست؟
به طور قطع مشخص نیست که چه چیزی باعث بیماری آرتریت می شود. اعتقاد بر این است که نقص سیستم ایمنی در نوعی آرتریت بنام آرتریت روماتویید باعث می شود سلولهای ایمنی به مفاصل بدن حمله کند.در مورد استئوآرتریت یا آرتروز بیشتر بحث ساییدگی مفصل بدلیل افزایش سن مطرح است.در نظر داشته باشید که این مشکلات ممکن است از طریق ژنتیک منتقل شود. همچنین، برخی از انواع آرتریت با اختلالات متابولیک مرتبط هستند مانند نقرس.
برخی از عوامل محیطی که ممکن است با بیماری آرتریت در ارتباط باشد
- چاقی، که باعث می شود باربر روی مفاصل افزایش یابد.
- فعالیت هایی که شامل حرکات تکراری یک مفصل خاص است.
- در برخی فعالیتهای ورزشی ممکن است آسیب جدی به مفاصل وارد شود.
علایم آرتریت
آرتریت به طور معمول مفاصل را تحت تاثیر قرار می دهد و علائم و نشانه های مختلفی وجود دارد که بسته به نوع خاص ممکن است وجود آن را نشان دهد. این موارد می تواند شامل موارد زیر باشد:
- درد و ناراحتی
- سختی
- التهاب
- سرخی
- تحرک محدود
انواع آرتریت
- Ankylosing spondylitis
- Gout
- Juvenile idiopathic arthritis
- Osteoarthritis
- Psoriatic arthritis
- Reactive arthritis
- Rheumatoid arthritis
- Septic arthritis
- Thumb arthritis
آرتریت و رژیم غذایی
التهاب یک فرآیند طبیعی است که در بدن به عنوان پاسخ به آسیب یا عفونت رخ می دهد. با این حال، التهاب مزمن مضراست و باید مدیریت شود.
در این میان رژیم غذایی نقش مهمی در مدیریت التهاب دارد. برخی از غذاها مانند غذاهای فرآوری شده، نوشیدنی های شیرین و گوشت قرمز می توانند باعث التهاب شوند، در حالی که برخی دیگر مانند میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و ماهی های چرب می توانند خواص ضد التهابی داشته باشند. یک رژیم غذایی متعادل که شامل انواع غذاهای غنی از مواد مغذی است به طور کلی برای کاهش التهاب توصیه می شود.
علاوه بر یک رژیم غذایی سالم، برخی از مواد مغذی ممکن است به ویژه برای کاهش التهاب مفید باشند، مانند اسیدهای چرب امگا 3، ویتامین D و آنتی اکسیدان هایی مانند ویتامین C و E. شواهدی وجود دارد که به درستی این امر تاکید دارد. مصرف چربی های خوب مانند اسیدهای چرب تک غیراشباع و امگا 3 به جای سایر چربی ها (مانند چربی های چند غیر اشباع) می تواند به کاهش علائم التهابی و مدیریت آن کمک کند.
توصیه های تغذیه ای برای بیماران آرتریت
- غذاهای کم انرژی تر، برای جلوگیری از افزایش وزن.
- چربی های اشباع کمتر، مانند گوشت قرمز، مرغ و لبنیات پرچرب.
- چربی های غیراشباع بیشتر، مانند روغن زیتون، آووکادو، و بسیاری از مغزه ها و دانه ها.
- غذاهای غنی از کلسیم بیشتر از جمله محصولات لبنی مانند شیر، پنیر و ماست و آجیل، دانه ها و ماهی
- یک رژیم غذایی متعادل سالم.
- رژیم غذایی بیشتر به سبک مدیترانه ای، با مقدار زیادی ماهی، آجیل، روغن زیتون، میوه و سبزیجات.
- اسیدهای چرب امگا 3 بیشتر، مانند ماهی های چرب.
تحقیقات نشان داده که برخی از سبزیجات مانند سیب زمینی، بادمجان و فلفل دلمه ای و گوجه فرنگی میتوانند در برخی افراد علائم بیماری آرتریت را تشدید کنند. با این حال بهتر است تحت نظر متخصص تغذیه باشید تا بر اثر خودداری از مصرف برخی غذاها دچار کمبود نشوید. در نظر داشته باشید همیشه، انجام ورزش منظم می تواند مفید باشد.
آیا مکملهای غذایی میتواند مفید باشند؟
اگرچه اکثر مطالعات در این زمینه یا کافی نیستند و یا کیفیت پایینی دارند، مصرف چند مکمل غذایی اثرات مثبتی داشته است. بهترین روش میتواند این باشد که افراد این مکملها را به مدت چند ماه استفاده کنند تا دریابند که آیا کمکی به آنها میکنند یا خیر، اما اگر علائمشان بهتر نشد، مصرف آنها را قطع کنند. نکته اینکه به هیچ عنوان از مکملهای غذایی بدون تاییدیه نباید استفاده شود و مکمل ها باید از داروخانه های مجاز تهیه شوند.
مکمل روغن ماهی
روغن ماهی مکملی است که حاوی اسیدهای چرب امگا 3 است که مواد مغذی ضروری هستند که بدن برای سلامتی مطلوب به آن نیاز دارد. اسیدهای چرب امگا 3 در غلظت های بالایی در ماهی های چرب مانند سالمون، خال مخالی و ساردین یافت می شوند. مکملهای روغن ماهی اغلب برای درمان آرتریت استفاده میشوند، زیرا دارای خواص ضد التهابی قوی هستند که میتوانند به کاهش التهاب و درد مفاصل کمک کنند.
برخی از مطالعات نشان داده اند که روغن ماهی ممکن است برای آرتریت، به ویژه آرتریت روماتوئید مفید باشد. در یک مطالعه، بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید که مکمل های روغن ماهی مصرف می کردند، کاهش قابل توجهی در درد و سفتی مفاصل را تجربه کردند.
علاوه بر این، مکملهای روغن ماهی میتوانند با سایر داروها تداخل داشته باشند و ممکن است برای همه، بهویژه کسانی که دارای اختلالات خونریزی هستند یا داروهای رقیقکننده خون مصرف میکنند،مناسب نباشند. مانند سایر مکملها، مهم است که قبل از مصرف مکملهای روغن ماهی با پزشک خود صحبت کنید تا مشخص شود آیا این مکملها یک گزینه درمانی ایمن و موثر برای شما هستند یا خیر.
ویتامین D
شواهدی وجود دارد که ویتامین D ممکن است برای آرتریت مفید باشد، اما تحقیقات در این زمینه هنوز ادامه دارد و نتایج قطعی نیست.
یکی از انواع آرتریت، به نام آرتریت روماتوئید، یک بیماری خود ایمنی است که در آن سیستم ایمنی به مفاصل حمله می کند و باعث التهاب و آسیب می شود. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد ویتامین D ممکن است برای آرتریت روماتوئید مفید باشد، زیرا ویتامین D دارای اثرات تعدیل کننده سیستم ایمنی است و ممکن است به کاهش التهاب در مفاصل کمک کند.
نوع دیگری از آرتریت به نام استئوآرتریت یا آرتروز، یک بیماری فرساینده مفصلی است که زمانی رخ می دهد که غضروف مفاصل به مرور زمان از بین برود. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد ویتامین D ممکن است برای آرتروز نیز مفید باشد، زیرا ویتامین D برای سلامت استخوان مهم است و ممکن است به جلوگیری از تجزیه غضروف در مفاصل کمک کند.
گلوکزامین
گلوکزامین یک مکمل غذایی است که اغلب برای درمان آرتریت استفاده می شود. این یک ماده طبیعی است که در بدن یافت می شود و در تشکیل غضروف نقش دارد. مکملهای گلوکزامین واحدهای مورد نیاز بدن برای ترمیم و بازسازی غضروف آسیبدیده را تامین میکنند.
در حالی که برخی از مطالعات نشان داده اند که گلوکزامین ممکن است برای آرتریت مفید باشد، شواهد متفاوت است و تحقیقات بیشتری برای تعیین اثربخشی آن مورد نیاز است. برخی از مطالعات نشان دادهاند که گلوکزامین میتواند درد مفاصل را کاهش دهد و عملکرد مفصل را در افراد مبتلا به استئوآرتریت یا آرتروز( نوعی از آرتریت که زمانی رخ میدهد که غضروف مفاصل در طول زمان تجزیه میشود) بهبود بخشد.
توجه به این نکته مهم است که گلوکزامین درمانی برای آرتریت نیست و ممکن است برای همه موثر نباشد. همچنین مهم است که قبل از مصرف مکمل های گلوکزامین با پزشک خود صحبت کنید، زیرا آنها می توانند با سایر داروها تداخل داشته باشند و ممکن است برای همه بی خطر نباشند. پزشک می تواند به شما کمک کند تا بر اساس نیازهای فردی و سابقه پزشکی خود تعیین کنید که آیا گلوکزامین انتخاب خوبی برای شما است یا خیر.
کندرویتین
کندرویتین مکمل غذایی دیگری است که اغلب برای درمان آرتریت استفاده می شود. این یک ماده طبیعی است که در بدن یافت می شود و جزء اصلی غضروف است که بافت بالشتکی است که انتهای استخوان های مفاصل را می پوشاند. تصور میشود که مکملهای کندرویتین با تامین بلوکهای ساختمانی مورد نیاز بدن برای ترمیم و بازسازی غضروف آسیبدیده عمل میکنند.
مشابه گلوکزامین، شواهد مربوط به اثربخشی کندرویتین برای آرتریت مختلط است. برخی از مطالعات نشان داده اند که کندرویتین می تواند درد مفاصل را کاهش دهد و عملکرد مفصل را در افراد مبتلا به استئوآرتریت بهبود بخشد، در حالی که مطالعات دیگر هیچ فایده ای از کندرویتین پیدا نکرده اند.
توجه به این نکته مهم است که کندرویتین درمانی برای آرتریت نیست و ممکن است برای همه موثر نباشد. مانند گلوکزامین، مهم است که قبل از مصرف مکمل های کندرویتین با پزشک خود صحبت کنید، زیرا آنها می توانند با سایر داروها تداخل داشته باشند و ممکن است برای همه بی خطر نباشند. پزشک شما می تواند به شما کمک کند تا بر اساس نیازهای فردی و سابقه پزشکی خود تعیین کنید که آیا کندرویتین برای شما انتخاب خوبی است یا خیر.
سخن آخر
اگر تصمیم دارید مکمل های غذایی خاص را امتحان کنید، عوارض جانبی یا تداخلات احتمالی این مکمل ها با داروهای خود را با پزشک و داروساز خود در میان بگذارید.
